Elke dinsdag en donderdag stopt er vroeg in de ochtend een taxi bij de Heemraad. Rond 07.30 uur stapt hij uit. Binnen begint hij rustig met het klaarzetten van het ontbijt en het laten doorlopen van de koffie. Met een grote glimlach vertelt hij dat hij volgens iedereen de lekkerste filterkoffie maakt. En zo begint de ochtend vaak: met een kop koffie, een praatje en een lach.
Jeffrey is sociaal, warm en altijd in voor een gesprek. Af en toe kan hij ook een beetje mopperen, maar daar kijken de begeleiders al lang niet meer van op. “Ach, dat is Jeffrey,” zeggen ze dan. “Hij heeft een hart van goud.” Voor bewoners en collega’s is hij simpelweg iemand die er altijd is.
Jeffrey is 47 jaar en al twintig jaar vrijwilliger bij CVD. Hij begon ooit op de Nok en later op de Heemraad. Ooit kwam hij hier zelf binnen als cliënt. Wat begon als een plek waar hij steun vond, groeide uit tot een plek waar hij zelf iets kon betekenen voor anderen.
Door omstandigheden wordt zijn zicht steeds slechter. Buiten loopt hij daarom met een stok, iets wat hij soms lastig vindt. Maar op de Heemraad merk je daar weinig van. Hier beweegt Jeffrey zich met vertrouwen door het gebouw. Hij schenkt koffie, maakt een praatje en zorgt dat alles weer netjes wordt opgeruimd.
Een moment waar Jeffrey elke dag naar uitkijkt, is wanneer Micha begint, de kok van de Heemraad. Met Micha is het altijd gezellig en zijn eten is beroemd in huis. Lachend vertelt Jeffrey hoe het begon met de frituurpan. Hij had Micha ooit verteld dat hij een dubbele frituurpan had gekocht. Micha keek hem aan en zei: “Maar dan kun je dus frituren!”
Sindsdien staat Jeffrey bijna elke donderdag achter de frituurpan om snacks te bakken. Nou ja, bijna elke donderdag want soms maakt hij tosti’s of broodjes worst.
“Ik kom hier al twintig jaar,” zegt Jeffrey lachend.
“Voor het eten natuurlijk… maar vooral voor de gezelligheid. En omdat ik hier iets kan doen voor anderen.”
Toch is er één week in het jaar dat Jeffrey niet op de Heemraad komt in de week van kerst.
Met een grote glimlach vertelt hij waarom. Zijn stiefmoeder maakt dan een enorme schaal lasagne. Daar geniet hij een hele week van.
Volgens Micha zegt dat alles over Jeffrey.
“Jeffrey is er altijd,” zegt Micha. “Hij meldt zich bijna nooit ziek. Hij hoort hier gewoon bij.
Voor veel mensen hier is hij eigenlijk een beetje de sleutel tot een goede start van de dag.”
De afgelopen weken keek Jeffrey extra uit naar donderdag 12 maart. Zijn teamleider Salem had een lunch gepland. Jeffrey wist niet precies wat er ging gebeuren, maar hij hoopte stiekem wel dat er misschien iets georganiseerd zou worden voor zijn twintig jaar als vrijwilliger.
En dat bleek ook zo te zijn.
Tijdens de lunch werd hij verrast met taart, cadeaus en warme woorden van collega’s, bewoners en natuurlijk van teamleider Salem.
Al twintig jaar zijn dinsdag en donderdag echte Jeffrey-dagen op de Heemraad: met koffie, gesprekken en een vertrouwd gezicht.