“Mijn jongste kinderen zaten inmiddels in een schakelklas op de Emmausschool waar ze hun taalachterstand in konden halen. Ik heb daar zelf ook last van”, lacht ze verontschuldigend. “De leerkrachten van die klas waren en zijn nog steeds erg met ons begaan en hebben hemel en aarde bewogen om voor ons een andere woning te regelen. Dat lukte maar niet omdat er bij Centraal Onthaal een vinkje achter mijn naam was gezet: ‘moet terug, is hier alleen voor de voorzieningen.’ Onzin, maar ja, dat vinkje was zo allesbepalend en dat gaf zo’n diepe wond, dat stigma, dat ik in eerste instantie helemaal lamgeslagen was. Zelfs met behulp van de wijkagenten en een brief van de politie voor CO kwam het niet tot een afspraak. Ik ben daar zo vaak afgewezen en achteraf alleen maar omdat we bij aanmelding onze beste schoenen en kleding aan hadden en we daardoor een profiteursstempel kregen. Een van de leerkrachten van de schakelklas is uiteindelijk bij CVD uitgekomen en ik kwam terecht bij Dalila. Zij heeft zó hard gevóchten voor ons, samen met haar teamleider, dat we uiteindelijk bij de Wende terecht konden, ondanks dat vinkje. Dat zou maar voor vijf dagen zijn maar dat werden er uiteindelijk drie maanden. Door dat vinkje.” Jenny wordt er nog boos over.