Monique Janse heeft een bijzonder verhaal. Sinds november vorig jaar werkt ze als Sociaal Beheerder bij Room First Hoogvliet, maar haar geschiedenis bij CVD begon al veel eerder.
In 2017 raakte Monique onverwacht haar baan kwijt. Een nieuwe baan vinden bleek lastig. Het geld raakte op en de rekeningen bleven zich opstapelen. Monique kreeg steeds meer depressieve klachten. Ze kwam de deur niet meer uit en had geen energie meer om iets te ondernemen. Uiteindelijk stond de deurwaarder op de stoep. “Ineens word je uit huis gezet en sta je met een paar tassen op straat.”
Haar zoon en schoondochter hielpen haar om naar Vraagwijzer Rotterdam te gaan. Zo kwam ze terecht bij CVD Stelle. In die eerste periode voelde ze opluchting omdat ze hulp kreeg, maar ook veel schaamte. “Ik ben altijd een zelfredzame dame geweest. En dan ben je ineens dakloos en heb je schulden. Dat was een rare gewaarwording.”
Monique bleef niet stilzitten. Ze volgde verschillende trainingen, deed vrijwilligerswerk en volgde een opleiding tot ervaringsdeskundige. Ze was gemotiveerd om hard te werken. “Ik dacht: ik krijg een uitkering en daar moet wel iets tegenover staan.” Uiteindelijk kreeg ze de kans om aan de slag te gaan bij Room First Hoogvliet.
Als Sociaal Beheerder is Monique het eerste aanspreekpunt voor bewoners. Ze helpt hen met praktische zaken, bijvoorbeeld wanneer iemand zijn sleutel is vergeten, en zorgt ervoor dat het gebouw netjes en veilig blijft. Daarnaast is het sociale contact met bewoners heel belangrijk. Wanneer ze ’s ochtends om 07.00 uur haar eerste ronde door het gebouw maakt, komt ze bewoners tegen en maakt ze graag een praatje. Juist die spontane contactmomenten geven haar de kans om te zien hoe het met iemand gaat en of een bewoner extra aandacht of ondersteuning nodig heeft. Die signalerende functie is een belangrijk onderdeel van haar werk.
Door haar eigen ervaring kan ze zich goed in de bewoners verplaatsen. “Je weet wat iemand doormaakt en hoe het kan voelen.” Monique hoopt met haar eigen verhaal ook een voorbeeld te zijn voor bewoners. “Als je iemand weer een stapje vooruit kunt helpen, dan is dat heel mooi.” Het geeft haar veel voldoening om iets terug te doen voor de maatschappij en voor de mensen om haar heen.
Moniques ogen gaan stralen als we het hebben over de tuin van Room First Hoogvliet, die zij onderhoudt. Ze heeft een grote passie voor de natuur. Voordat Monique er kwam, was het een saaie stadstuin. Nu is de tuin bijna net zo kleurrijk als Monique zelf. “Maar het mag nog veel uitbundiger!”, zegt ze. Met biologische planten en zaden wil ze de tuin aantrekkelijk maken voor vlinders, bijen en andere insecten. Bewoners helpen mee in de tuin en begeleiders kunnen er even tot rust komen.
Werken bij CVD bevalt Monique erg goed. Ze vindt haar werk fantastisch en ervaart de samenwerking met collega’s als prettig. Vooral de eerlijkheid en het vertrouwen waardeert ze. “We zeggen wat we doen en we doen wat we zeggen.”
Monique is dankbaar voor het vertrouwen dat CVD in haar heeft gehad. Dat ze op haar zestigste nog een baan kreeg, vindt ze allesbehalve vanzelfsprekend. Ze heeft er hard voor gewerkt. “Ik ben er best wel trots op”, zegt ze.
