Dit jaar vieren we een bijzondere mijlpaal: 55 jaar CVD. Al 55 jaar geven we betekenis aan ‘Samen op weg naar thuis’. Dat doen we niet alleen, maar samen met elkaar als collega’s, met ketenpartners, én met de mensen voor wie we er zijn. Ieder vanuit zijn eigen rol, met hetzelfde doel: een samenleving waarin iedereen mee kan doen.
Om dit jubileum te markeren, delen we dit jaar 55 verhalen. Verhalen van toen en nu. Verhalen die laten zien waar CVD voor staat en wat ons werk zo betekenisvol maakt.
We starten met het verhaal van onze collega Danny Holtrop, teamleider bij CVD het Klooster in Rotterdam-Zuid.
In zijn verhaal verwoordt Danny precies waar CVD voor staat:
“Iedereen die bij CVD werkt, doet dat vanuit een ideaal.”
Voor Danny zijn de mensen, cliënten én collega’s de sleutel die het werk zo bijzonder maken. Vanuit gedeelde waarden en met aandacht voor eigen regie, herstel en ontwikkeling biedt hij samen met zijn team een thuis waar mensen tot rust kunnen komen en stappen vooruit kunnen zetten. Lees hieronder het volledige verhaal.
‘Iedereen die bij CVD werkt, doet dat vanuit een ideaal’
Wat maakt werken bij CVD zo mooi? Danny Holtrop, teamleider van CVD het Klooster op Rotterdam-Zuid, één van de locaties voor beschermd wonen van CVD, vertelt zijn verhaal.
Waarom werken bij CVD zo bijzonder is? Over het antwoord op die vraag hoeft Danny niet lang na te denken: ‘De mensen’, zegt hij. En dan bedoelt Danny niet alleen de mensen die hij en zijn collega’s dagelijks ondersteunen. Maar zeker ook de collega’s. ‘Iedereen die hier werkt, doet dat vanuit een bepaald ideaal. Dat merk je, dat voel je. Met collega’s die ik nog niet zo goed ken, heb ik vaak snel een klik. Vooral omdat we bepaalde waarden delen. Samen willen we bijdragen aan een mooiere samenleving.’
We bieden hier een thuis met begeleiders en 24 uur per dag toezicht. Dit is een plek waar mensen eerst tot rust komen.
Vanuit die intrinsieke, idealistische motivatie volgde Danny de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening (tegenwoordig Social Work). Vanaf 2012 is Danny betrokken bij CVD. Eerst als stagiair en vrijwilliger bij een taalproject. In 2016 werd hij uitzendkracht; in 2017 kwam hij in vaste dienst. In die jaren zag hij als woonbegeleider, jongerenwerker, maatschappelijk werker, ambulant begeleider en teamleider alle locaties van CVD van binnen. Momenteel is hij de ervaren en gewaardeerde teamleider op het Klooster, een locatie voor beschermd wonen op Rotterdam-Zuid. ‘We bieden hier een thuis met begeleiders en 24 uur per dag toezicht. Dit is een plek waar mensen eerst tot rust kunnen komen en kunnen werken aan een stabiel ritme. Daarna kunnen ze zich verder gaan ontwikkelen.’
Daarbij maken Danny en zijn collega’s onder meer gebruik van de H.O.M.E.-aanpak, dat staat voor Herstel, Ontwikkeling, Meedoen en Eigen regie. “De uitgangspunten van deze aanpak, maar eigenlijk alle normen en waarden van CVD, sluiten aan bij die van mijzelf. Met name eigen regie vind ik belangrijk. Wij zijn er, maar uiteindelijk is het de bedoeling dat een cliënt op eigen kracht dingen gaat ondernemen en zelfredzaam zal worden. Want wij zijn er niet voor altijd. Althans, dat is niet de intentie. Alles wat wij doen, is erop gericht om mensen (weer) zo zelfstandig mogelijk te laten leven. En om onszelf op termijn overbodig te maken.’
Zolang er mensen zijn die een samenleving vormen, zullen er mensen zijn die buiten de boot vallen.
Als tiener was Danny al gefascineerd door de problematiek van mensen die dakloos waren of het moeilijk hadden. ‘Plekken als Perron Nul en de Keileweg, waar drugs, prostitutie en dakloosheid samenkwamen, hebben me altijd geïnteresseerd. Als ik daarover iets op tv zag, moest ik blijven kijken. In Los Angeles heb je ook van die gebieden met enorme dakloosheid en veel drugsgebruik. Ook daar heb ik veel documentaires over gezien.’
Plekken als Perron Nul en de Keileweg zijn er vandaag de dag niet meer in Rotterdam. ‘Als CVD hebben we, samen met andere organisaties in de stad, al veel goeds gedaan. Maar we zijn nog steeds hard nodig’, beseft Danny. ‘Zolang er mensen zijn die een samenleving vormen, zullen er mensen zijn die buiten de boot vallen. Zeker in het tempo waarin de wereld verandert en digitaliseert, hebben steeds meer mensen moeite om mee te komen.’
‘Die onderlinge verbondenheid, maar ook het feit dat je echt alle ruimte krijgt om jezelf te zijn en jezelf ontwikkelen
Samen met CVD-collega’s zorgt Danny voor passende ondersteuning. Vanuit oprechte interesse in de mensen. ‘Hoe denken mensen, welke keuzes maken ze in hun leven? En welke rol speelt de omgeving daarbij? Ik vind het heel interessant om te horen wat mensen hebben meegemaakt. Dat hoor ik ook vaak van cliënten en collega’s: dat ik goed kan luisteren. Dat is volgens mij een van de belangrijkste eigenschappen die je moet hebben om dit vak goed te kunnen uitoefenen. Het is fijn dat ik dat ook voel bij de meeste collega’s. Die onderlinge verbondenheid, maar ook het feit dat je echt alle ruimte krijgt om jezelf te zijn en jezelf ontwikkelen, maakt werken bij CVD speciaal.’
