Door Anton Slotboom.

Rotterdam breidt het aantal containerhuisjes waar overlastgevers in worden geplaatst deze zomer uit. ‘Deze maatregel geeft rust’, zegt de wethouder.

Naar binnen mag niemand. Hij heeft niet opgeruimd, zegt Youri Bosschieter in plat Rotterdams, “en het is binnen een klerezooi”. Dan maar voor de deur van zijn containerhuisje zitten, op een lang niet schoongemaakte terrasstoel. Die staat pontificaal in de paar vierkante meter gras die hij rondom zijn woninkje heeft liggen. Onder zijn stoel kruipt hond Bassie na een dikke knuffel braaf tussen zijn benen. Bosschieter, 54, een man met een smoezelig T-shirt en een kraakheldere maar kwetsbare blik, kijkt ontroerd. “Mijn hond is mijn alles, daar blijft iedereen van af.”

Hoe de elf bewoners van de Skaeve Huse – Deens voor ‘rare huizen’ – hun woningen van binnen bijhouden is hun zaak, had de begeleider bij de ingang al gezegd. Maar wat ze buiten de voordeur doen, en hoe ze onderling met elkaar om gaan, daar zijn op het terrein van de Rotterdamse Skaeve Huse wél strikte regels voor. Bezoek laten overnachten is verboden, na tien uur ’s avonds is niemand meer welkom. Op het kleine terreintje, dat ligt ingeklemd tussen de bedrijven en het groen naast het vliegveld, is ook daarom vierentwintig uur per dag begeleiding en toezicht.

Hufterhutten

Elf containerhuisjes werden hier in 2017 neergezet, bedoeld voor de grootste overlastgevers van de stad. Al snel kregen ze bijnamen: hufterhutten werden ze genoemd, en aso-containers, zeer tegen de zin van de uitvoerenden. Ook in andere steden werden de uit Denemarken overgewaaide Skaeve Huse tegelijkertijd een begrip. Steden als Amsterdam, Utrecht, Hilversum en Heerlen lieten ze ook bouwen. “De meeste Rotterdamse bewoners hebben een verslaving, of psychische problemen”, vertelt projectmanager Remco Haneveld van het Centrum voor Dienstverlening. Hij was vanaf de start betrokken bij het project. “Deze bewoners kunnen niet functioneren in een gewone omgeving. Het gaat om beschadigde mensen.”

Bosschieter vroeg de rechter vier jaar geleden zelf om een plek op dit terrein. Hij was toen net na overlast met een stevige huurschuld uit zijn woning in een buitenwijk gezet. Zijn leven staat sindsdien nog helemaal niet op de rit: hij is volledig afgekeurd, net van zijn drankverslaving af, staat onder curatele en leeft van 65 euro per week. “Ik heb een rugzak, ja. Ik heb een moeilijk leven gehad. Mijn jeugd was zwaar. Maar ik ben zelf ook best een moeilijk mens, hoor.”
Foto: Arie Kievit

Vijf ton

Goedkoop zijn de Skaeve Huse niet: de gemeente spendeerde 1,5 miljoen aan de ontwikkeling. Het project draaiende houden kost jaarlijks vijf ton voor het toezicht, de begeleiding en het onderhoud van de huisjes. Wethouder Wijbenga (VVD), met woonoverlast in zijn portefeuille, noemde dat eerder duur. Toch spreekt hij ook van een succes. “De rust die dit voor slachtoffers van woonoverlast in Rotterdamse buurten geeft is de meerwaarde. Daarom breiden wij nu ook het aantal woonunits uit.”

Wel moet de doorstroom op gang blijven, vindt hij. “Bewoners die echt geen uitzicht hebben op het terugkeren naar een reguliere woonomgeving moeten een zorgtraject krijgen. Skaeve Huse is en blijft vooral een maatregel om woonoverlast te stoppen.” Sinds de opening verhuisden er twaalf bewoners. Zes kregen een eigen woning, vijf verkasten naar een zorginstelling en een bewoner veroorzaakte zoveel problemen dat hij gedwongen werd opgenomen.

Het verzet tegen de komst van de Skaeve Huse was in Rotterdam aanvankelijk fel, maar protest tegen de uitbreiding met vier huisjes is er deze zomer niet. “De buurt hier reageerde aanvankelijk heftig”, zegt Haneveld. “De emoties liepen hoog op. Zeker in het eerste jaar hebben we ontzettend veel met betrokkenen gesproken. Dat hoeft nu niet meer zo structureel, want er is voor de betrokkenen in de buurt totaal geen overlast.” Overlast blijkt beperkt te blijven tot herrie op het terrein zelf. “Er wordt hier vaak geschreeuwd, en mijn buurman praat tegen het gras,” zegt Bosschieter. “Soms zet iemand ’s nachts keihard de muziek aan.” Maar de bewoonde wereld is zo ver weg dat niemand dat hoort. Naar de speciaal geopende klachtenlijn belde uiteindelijk nooit iemand.

Lees ook:

Rotterdam heeft zijn asowoningen, maar journalisten worden met tegenzin ontvangen

Rotterdam heeft sinds kort de Skaeve Huse, ofwel ‘asowoningen’, die wethouder Joost Eerdmans zo graag wilde. De komst van de pers leidde vooral tot wrevel.