Jetta kookt eindelijk voor zichzelf

Met een trotse zwier zwaait een vrolijke Jetta de deur open van haar nieuwe huis in Schiemond. Als we in de met boeddha’s gevulde woonkamer aan de lange eettafel zitten, vertelt ze met enthousiasme over haar ervaringen met, vooral, de Kooktraining van Training & Participatie.

“Ik ben zo’n tweeëneenhalf jaar geleden in CVD het Klooster terechtgekomen. Ik had problemen en sliep vaak bij familie, vrienden en kennissen. Via het Klooster heb ik daar eerst de cursus Kansrijk gevolgd, daar leer je kijken naar wie je bent, waar je voor staat en waar je uiteindelijk naar toe wil. Dat wist ik eigenlijk al. Het was voor mij meer dat ik wat huiselijker moest worden.” Een beetje verontschuldigend zegt ze: “Ik ben niet zo honkvast.” Jetta meldde zich via haar begeleider Brigitte aan voor de Kookcursus. Eigenlijk puur pragmatisch eerst, zo blijkt: “Ik hield toen ook wel van lekker eten maar ik ging naar huizen toe waar gekookt werd: mijn moeder, zusje. Ik hielp in ruil daarvoor met afwassen en voorbereiden maar liet het kookwerk graag aan anderen over. Ik begon met de cursus omdat ik dan in ieder geval al een dag gedekt was met eten” schatert ze. “Ik deed ook altijd mee met Sunday Mood in het Klooster, dan kookt een bewoner voor de rest. Ik had een Pakistaanse buurman die erg van koken hield. Weer een dag gedekt! Ik hielp hem wel altijd met voorbereiden hoor.” voegt ze er snel aan toe. Ze bekent dat ze liever lui dan moe is en voor zichzelf vaak de magnetron gebruikte. “Het is ook lastig, alleen voor jezelf koken. Als ik de kinderen op bezoek had dan kookten we samen, dat is leuk. Toen ik de Kookcursus ging doen leerde ik ook om gezonder te eten en met mijn budget om te gaan.” Sinds augustus woont ze ‘op zichzelf’. “Mijn zoon van 23 is bij me ingetrokken. Zo kunnen we op elkaar letten. Ik zou me ook erg alleen voelen in deze ‘space’, het is mijn eerste huis sinds lange tijd. We koken samen, praktisch elke dag. Soms moet ik me er wel toe zetten: als ik thuis kom van mijn vrijwilligerswerk in het bejaardenhuis wil ik eigenlijk even relaxen maar dan moet ik natuurlijk eerst nog eten koken.” Jetta heeft niet alleen haar kookkunsten uit kunnen breiden maar ook haar sociale netwerk. “Je moet je hele vriendenkring weer opnieuw opbouwen als je afscheid neemt van je oude leven. Dan helpt zo’n cursus echt en samen koken op het Klooster ook. Daar ben ik blij mee. Net als met mijn huis en hoe leuk ik koken vind nu. Je speelt echt met eten, het is leuk en het smaakt allemaal veel beter. Ik volg de cursus ook nog steeds, ook al ben ik uitgestroomd en was het me eerst alleen om dat bakkie eten te doen.” Ze moet ineens heel hard lachen: “We maken er af en toe een enorme chaos van. Voor Rachida (een van de cursusleiders) is dat echt een uitdaging: niet iedereen is op tijd of even gemotiveerd, maar het lukt haar en Rabia toch altijd weer om mensen over de streep te trekken zodat ze het leuk gaan vinden.”

Jetta volgt ondertussen nog een cursus: “Het echte leven”, grapt ze. “Ik heb nog wel alle CVD-lijntjes bij de hand, ik wip af en toe binnen bij Brigitte in het Klooster. Haar collega’s stonden met zúlke ogen te kijken toen Brigitte me vrijwilligerswerk in het bejaardentehuis liet doen. Ik stond nogal kort voor de kar als ik het ergens niet mee eens was en zij dachten dat dat niet goed zou gaan.” Schouderophalend: “Ik ga niet voor een klein beetje, ik ga voor het dubbele. Dan weten ze gelijk dat je geweest bent toch?”